Soundtracks.pl - Muzyka Filmowa

Szukaj w:  Jak szukać?  
 








Aby otrzymywać świeże informacje o muzyce filmowej, podaj swój adres e-mail:



Zapisz

Kolacja z przyjaciółmi (Dinner with Friends)

04 Kwiecień 2008, 20:49 
Kompozytor: Dave Grusin

Rok wydania: 2001
Wydawca: Jellybean Records

Muzyka na płycie:
Kolacja z przyjaciółmi (Dinner with Friends)

Odtwarzaj / Zatrzymaj

W ostatnich latach swojej kariery Dave Grusin sporadycznie komponował dla potrzeb filmu i bardzo starannie dobierał projekty. Tworzy już tylko dla przyjemności albowiem „może wszystko i osiągnął już wszystko”, jak powiedział o nim Sydney Pollack. Daje się u Grusina zauważyć tendencja do wybierania dramatów obyczajowych dających amerykańskiemu jazzmanowi możliwość tworzenia kameralnych kompozycji muzycznych z udziałem ukochanego przez niego fortepianu. Jednym z takich projektów była Kolacja z przyjaciółmi, telewizyjny dramat w reżyserii Normana Jewisona z Andie MacDowell i Dennisem Quaidem w rolach głównych powstały na podstawie nagrodzonej Pulitzerem sztuki Donalda Marguliesa. Dave Grusin powrócił tym samym do medium, w którym ponad cztery dekady wcześniej rozpoczął swą muzyczną karierę, czyli do telewizji.

Kolacja z przyjaciółmi otrzymała dość typową dla tego amerykańskiego kompozytora ilustrację dramatyczną, prezentującą nie zmieniającą się od lat jego filozofię muzyczną. Dave Grusin jest reprezentantem poglądu, iż ilustracja muzyczna powinna pozostawać w głębokim tle, nie rzucać się w uszy widzowi podczas oglądania filmu i na swój sposób manipulować nim. Ucieka on od rozmachu i nadawania kompozycjom sporej intensywności emocjonalnej, ale jednocześnie często rezygnuje z underscore okraszając swoje kompozycje wyrazistymi melodiami, aby potrafiły się obronić w oderwaniu od obrazu. Grusina spośród innych twórców wyróżnia to, że unika pisania tematów i motywów dla filmowych postaci (chyba, że wymogą to na nim twórcy filmu), koncentrując się na konkretnych sytuacjach i zdarzeniach, na uwydatnianiu z pomocą muzyki atmosfery i nastroju sceny.

Obraz Normana Jewisona opowiada historię małżeństwa w średnim wieku, które po rozpadzie związku najbliższych przyjaciół postanawia zrobić mały rachunek sumienia oraz zastanowić się nad przyszłością własnego związku. Stąd też ilustracja muzyczna Dave’a Grusina została zdominowana przez statyczne, refleksyjne kompozycje, które przelewają na słuchacza romantyzm, melancholię, nostalgię, zwątpienie i nadzieję towarzyszące szczerym rozmowom w czterech ścianach. Charakter scen i lokacje miały spory wpływ na ostateczny kształt ilustracji muzycznej Grusina, który tym razem był zmuszony porzucić tak lubiany przez siebie eklektyzm tworząc stosunkowo spójną i jednolitą kompozycję. Jedynym wyskokiem od jazzowych brzmień są tu dwie kompozycje we włoskich klimatach zaaranżowane na akordeon i mandolinę. Prym w ilustracji Amerykanina wiedzie fortepian nadający kompozycjom intymności i subtelności. Grający nań kompozytor sporadycznie prowadzi dialog z pozostałymi instrumentalistami (klarnet, obój, saksofon), najczęściej sam bierze na siebie ciężar prowadzenia narracji. Rezygnuje tym razem z kunsztownych improwizacji prowadząc tematy muzyczne przez siebie napisane. Jego urzekająca i pełna elegancji gra sprawia, że niemal każdej z wariacji tematycznych słucha się z jednakową satysfakcją. Nie jest natomiast w stanie uchronić przed pojawieniem się podczas odsłuchu uczucia deja vu. Progresje akordowe w dwóch tematach wywołują skojarzenia z wcześniejszymi kompozycjami Amerykanina z filmów Ulotna nadzieja i Zagubione serca. Z kolei samodzielnie prowadząca melodie lekka elektronika imitująca żywe instrumenty jak i dyskretnie podlewająca w tle fortepian, pojawiała się już w kilku poprzednich ilustracjach filmowych Grusina a także jego komercyjnych albumach z lat 80-tych.

Oprócz nastrojowej, kameralnej ilustracji dramatycznej Kolacja z przyjaciółmi oferuje słuchaczowi świetną muzykę źródłową: klasyczny już kawałek grupy Crowded House Don’t Dream It’s Over oraz stylowe lounge music wyraźnie wzorowane na twórczości Henry’ego Mancini, który był kiedyś mentorem Dave’a Grusina i któremu kilka lat temu poświęcił on jeden ze swoich jazzowych albumów. Jedynym zgrzytem na płycie jest numer wokalny I’m in the Mood for Love, w którym Dennis Quaid próbuje swych sił jako wokalista - z żenującym skutkiem. Sięgając po napisane w ostatnich dwóch dekadach ilustracje jazzowe Dave’a Grusina zawsze otrzymywało się produkt co najmniej solidnej jakości i nie inaczej jest w przypadku Kolacji z przyjaciółmi. Nominowany do nagrody Emmy *score nie jest co prawda kompozycją tego samego kalibru co Wspaniali Baker Boys czy Zagubione serca i nie ma tu popisów instrumentalnych oraz wokalnych takich sław jak Lee Ritenour, Terence Blanchard czy Diana Krall ale dzięki staraniom Dave’a Grusina po raz kolejny pokazującego swoją dużą wrażliwość muzyczną oraz pianistyczny talent Kolacja z przyjaciółmi gwarantuje odbiorcy estetyczną satysfakcję.

Recenzję napisał(a): Damian Sołtysik   (Inne recenzje autora)




Zobacz także:
Wczytywanie ...


Lista utworów:

1.If Only He`d Talked To Me - 01:23
2.I Did an Experiment - 03:13
3.Tom Goes to the Den - 01:40
4.Gabe and Tom Say Goodbye - 01:35
5.I`m in the Mood for Love (Dennis Quaid) - 03:34
6.Beth Drives Home - 01:30
7.Beach Painting - 01:55
8.The Scare - 00:37
9.It`s Their Job - 01:36
10.I`m Happy For You - 03:17
11.Dinner With Friends - 02:47
12.I Know Where I Stand - 01:47
13.I Cling to Her - 01:54
14.Don`t You Ever Miss Me - 01:37
15.Gabe and Beth Talk - 01:52
16.Beth Breaks Down - 00:53
17.Tom Gets His Sheets - 01:17
18.Tom Checks On Kids - 00:53
19.Tom Leaves Gabe`s House 01:37
20.I Don`t Like Him Anymore - 00:46
21.Back at the Vineyard - 01:01
22.Every Karen Needs a Bath - 02:33
23.Did You Get to Rome? - 23:25
24.Too Muck Vanilla? - 00:59
25.Don`t Dream It`s Over (Crowded House) - 03:54

Razem: 44:51



Komentarze czytelników:


Nie ma jeszcze komentarzy. Skomentuj jako pierwszy!